Zapisałem dwie aplikacje WordPress w Cloudways Site Manager na potrzeby tej recenzji, jedną przez ekran onboardingu ukryty w bocznym panelu samej aplikacji, drugą przez przepływ zbiorczy dostępny na poziomie konta.
Stamtąd przeprowadziłem prawdziwy Safe Update na czterech wtyczkach, zbudowałem wspólny harmonogram automatycznych aktualizacji obejmujący obie witryny, włączyłem rejestrowanie aktywności i spędziłem wystarczająco dużo czasu w panelu na poziomie konta, aby zrozumieć, gdzie ten sam element informacji pojawia się w więcej niż jednym miejscu i dlaczego ma to większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać.
Site Manager zastąpił starszy dodatek Cloudways o nazwie SafeUpdates. Zrozumienie, czego SafeUpdates nie potrafił, wyjaśnia niemal każdą decyzję projektową w obecnym produkcie.
SafeUpdates działał w całości przez SSH, co tworzyło specyficzny zestaw problemów dla każdego, kto zarządzał więcej niż kilkoma witrynami:
Agencje zarządzające dwudziestoma lub większą liczbą instalacji WordPress powiedziały Cloudways, w praktyce, że narzędzie działało, dopóki nie przestało skalować się wraz z potrzebami, a skalowanie było całym powodem, dla którego korzystali z Cloudways.
Site Manager jest bezpośrednią odpowiedzią na tę opinię. Ten kontekst ma znaczenie przy lekturze dalszej części recenzji, ponieważ wyjaśnia, dlaczego niektóre fragmenty produktu sprawiają wrażenie wyjątkowo dopracowanych jak na coś, co wciąż jest Public Preview, oraz dlaczego inne części, takie jak krok onboardingu, na który trafisz pierwszego dnia, nadal pokazują szwy.
Przy tym tle kolejne pytanie dotyczy zakresu: co to narzędzie rzeczywiście obejmuje. Zanim przejdę do onboardingu, aktualizacji i planowania, warto precyzyjnie określić, co Site Manager obejmuje, a czego nie, ponieważ uczciwa odpowiedź jest bardziej zniuansowana niż proste tak lub nie.
Każda aplikacja dostępna do zapisania w Site Manager na poziomie konta, zarówno przez ekran per aplikacja, jak i przez zbiorczy kreator w Integrations, pochodziła z serwera już znajdującego się w moim koncie Cloudways.
Nie było pola do wklejenia danych logowania dla instalacji hostowanej zewnętrznie ani konektora dla witryny działającej na zupełnie innym hostingu.
Pełen zestaw funkcji opisany w tej recenzji, Safe Update, klon staging do testów, testy regresji wizualnej, dzienniki aktywności, planowanie na poziomie całego portfolio, wszystko to działa w tej natywnej, hostowanej w Cloudways warstwie.
Cloudways publikuje również darmową wtyczkę WordPress, także o nazwie Cloudways Site Manager, współtworzoną z WP Remote.
W przeciwieństwie do natywnego panelu, ta wtyczka instaluje się bezpośrednio na witrynie WordPress niezależnie od tego, gdzie jest hostowana, co oznacza, że może wprowadzić zewnętrzną, niehostowaną w Cloudways witrynę do wersji tego samego scentralizowanego widoku.
To jednak naprawdę inny produkt niż natywny panel, a różnica między nimi ma znaczenie:
| Funkcja | Natywny Site Manager (aplikacje hostowane w Cloudways) | Wtyczka Site Manager (dowolny hosting) |
|---|---|---|
| Scentralizowany panel | Tak | Tak |
| Aktualizacje rdzenia, wtyczek, motywów | Tak | Tak |
| Safe Update (klon staging + regresja wizualna) | Tak | Nie |
| Buforowanie na poziomie serwera (Varnish, Redis, Cloudflare) | Tak | Nie |
| Dzienniki aktywności | Tak (Pro) | Brak odpowiednika |
| Koszt | Darmowy (Basic) / płatny (Pro) | Darmowy |
Wtyczka wyłącza również automatyczne aktualizacje WordPressa, gdy jest aktywna, co jest celowym ruchem Cloudways, aby uniknąć konfliktów podczas zdalnego zarządzania.
Cloudways otwarcie mówi, że ścieżka z wtyczką jest przystankiem pośrednim, a nie celem samym w sobie: jeśli chcesz pełny zestaw, automatyczne kopie zapasowe, staging jednym kliknięciem, integrację z Cloudflare, zarządzane cache, zalecaną praktyką jest migracja zewnętrznej witryny do Cloudways, zamiast długoterminowego zarządzania nią zdalnie.
Dla agencji z całym portfolio hostowanym w Cloudways nic z tego nie ma znaczenia. Dla każdego, kto nadal prowadzi kilka witryn gdzie indziej, a większość agencji, z którymi rozmawiałem przez lata, ma przynajmniej kilka, wtyczka jest realną opcją dla podstawowego monitoringu i aktualizacji, choć nie zastępuje tego, co robi natywny panel.
Przy wyjaśnionym zakresie zaczyna się część praktyczna: faktyczne dodanie aplikacji WordPress. Cloudways daje dwa sposoby wejścia do natywnego Site Manager, i nie są one równie dobrze dopasowane do tego zadania.
Oto dokładnie, jak tam trafiłem za pierwszym razem. Z głównego pulpitu Cloudways kliknąłem serwer, a potem aplikację WordPress znajdującą się na nim, co przenosi na stronę Access Details tej aplikacji.
Boczny panel po lewej stronie pokazuje Access Details, Staging Management, Monitoring, Application Security, Domain Management, a następnie Site Manager, oznaczony etykietą “New”. Kliknięcie go przeniosło mnie prosto na ekran zatytułowany “Simplify App Management with Site Manager,” obejmujący wyłącznie tę jedną aplikację, z dwoma kartami planów obok siebie, Basic i Pro.
Kliknąłem Get Pro. Wtedy zaczęły się problemy.
Ekran zmienił się na “Subscribing to the Site Manager Plan…” z komunikatem wyjaśniającym, że Cloudways instaluje wtyczkę i synchronizuje dane witryny, a to może potrwać kilka minut w zależności od rozmiaru aplikacji.
Działało to około dwóch minut, a potem zakończyło się błędem, zwracając czerwone powiadomienie: “Please delete existing plugin and install again.” Nie miałem wcześniej zainstalowanej żadnej wtyczki do usunięcia, więc sam komunikat nie wyjaśniał, co właściwie poszło nie tak.
Kliknąłem Get Pro po raz drugi, na tym samym ekranie planu, bez zmieniania czegokolwiek. Ta próba zadziałała. Trwała około trzech minut i zakończyła się zielonym komunikatem sukcesu potwierdzającym, że subskrybowałem plan Site Manager, a następnie przeniosła mnie do strony Overview tej aplikacji, z liczbą wtyczek, liczbą motywów, wynikiem wydajności i tabelą Manage Updates już wypełnionymi i gotowymi.
To ścieżka, z której warto korzystać w chwili, gdy masz do zarządzania więcej niż jedną witrynę, i oto dokładnie, jak ją znalazłem i użyłem.
Z głównego pulpitu Cloudways lewy pasek nawigacji ma rząd ikon: Home, Flexible, Autonomous, Integrations i Agency Partners. Kliknąłem Integrations. Otworzył się panel kart, między innymi Site Manager (oznaczony “New”), Application Migration, DNS Made Easy, CookieYes i Equalize Digital Accessibility Checker.
Kliknięcie karty Site Manager przeniosło mnie na zupełnie inny ekran niż Path 1, taki, który znajduje się pod okruszkami nawigacji Integrations → Add-Ons → Site Manager, z własnym rzędem kart: Overview, Manage Updates, Auto Updates, History.
Ta strona Overview to prawdziwe centrum dowodzenia. Pokazuje statystyki całego konta, Total Apps on Site Manager, Apps on Free Plan, Apps on Pro Plan, Apps with Auto Updates oraz poniżej tabelę Manage Applications z listą każdej już zapisanej aplikacji.
Aby dodać kolejne, kliknąłem Add Apps to Site Manager w prawym górnym rogu tej tabeli. Otworzył się dwuetapowy kreator:
Notatka nad listą wyjaśniała, że wyklucza aplikacje stagingowe, aplikacje na zatrzymanych serwerach oraz każdą aplikację już działającą na starszym dodatku SafeUpdates. Zaznaczyłem aplikację, którą chciałem, i kliknąłem Select Plan.
Cały proces zajął mniej niż minutę, gdy byłem już na ekranie kreatora, i zastosował się do każdej aplikacji, którą zaznaczyłem w kroku pierwszym, naraz, bez powtarzania wyboru planu dla każdej witryny.
Po zapisaniu aplikacji przez obie ścieżki znalazłem wniosek, który zmienił moje spojrzenie na codzienną obsługę tego produktu. Dodałem drugą aplikację WordPress do serwera, na którym Site Manager już aktywnie zarządzał inną aplikacją na tym samym serwerze.
Spodziewałem się, że nowa aplikacja pojawi się automatycznie, skoro stała tuż obok aplikacji, którą Site Manager już znał. Tak się nie stało. Licznik na poziomie konta “Total Apps on Site Manager” pozostał dokładnie w tym samym miejscu, dopóki nie przeszedłem ręcznie onboardingu nowej aplikacji.
To jest decyzja projektowa, ale decyzja projektowa z kosztem operacyjnym:
Site Manager dzieli się na naprawdę użyteczny darmowy plan i plan Pro, który odblokowuje funkcje, wokół których agencja faktycznie zbudowałaby workflow.
| Funkcja | Basic (Free) | Pro |
|---|---|---|
| Przegląd witryny | Tak | Tak |
| Zarządzanie użytkownikami, motywami, wtyczkami | Tak | Tak |
| Szybkie aktualizacje | Tak | Tak |
| WordPress Single Sign-On | Tak | Tak |
| Scentralizowany panel | Tak | Tak |
| Safe Updates (klon staging + test regresji) | Nie | Tak |
| Zaplanowane automatyczne aktualizacje | Nie | Tak |
| Monitorowanie wydajności witryny | Nie | Tak |
| Dzienniki aktywności | Nie | Tak |
| Historia aktualizacji | Nie | Tak |
Basic nie jest okrojoną wersją próbną. Zawiera prawdziwy przegląd witryny, możliwość zarządzania użytkownikami, motywami i wtyczkami bez wchodzenia do wp-admin, jednorazowe logowanie do WordPressa, Quick Updates i, co istotne, sam scentralizowany panel.
Cloudways nie zablokował podstawowego doświadczenia “zobacz wszystkie swoje witryny w jednym miejscu” za paywallem. Zablokowane są wszystkie te elementy, które sprawiają, że ten panel jest wystarczająco godny zaufania, by działać bez ciągłego doglądania.
Pro jest obecnie darmowy do użytku podczas Public Preview, niezależnie od jego podanej ceny, która wynosi $3 za aplikację miesięcznie, spadając do $2 za aplikację po przekroczeniu pięciu aplikacji.
Ten próg rabatowy warto policzyć, zanim założy się, że Pro skaluje się tanio:
| Liczba witryn | Koszt Pro (cena katalogowa) |
|---|---|
| 3 witryny | $9/miesiąc |
| 5 witryn | $10/miesiąc ($2/app) |
| 10 witryn | $20/miesiąc |
| 25 witryn | $50/miesiąc |
| 50 witryn | $100/miesiąc |
Żadna z tych kwot nie jest nieuzasadniona wobec tego, ile może kosztować jedna zepsuta, nieprzywrócona aktualizacja pod względem zaufania klienta, ale cena per aplikacja oznacza, że rachunek rośnie liniowo wraz z portfolio, a nie skokowo jak w przypadku niektórych konkurencyjnych narzędzi na wyższych progach.
Po omówieniu onboardingu i cen, reszta tej recenzji dotyczy tego, jak wygląda codzienne korzystanie, zaczynając od architektury, którą warto zrozumieć.
To jest fragment projektu Site Manager, którego zrozumienie zajęło najdłużej, a w samym interfejsie nie jest to nigdzie wyjaśnione.
To są troje drzwi do tego samego pokoju. Widok per aplikacja jest dla kogoś, kto już pracuje w konkretnej witrynie i zauważa akurat oczekującą aktualizację. Akcja na poziomie konta jest dla kogoś, kto skanuje całe portfolio i decyduje się działać na jednej witrynie właśnie teraz.
Karta planowania służy do całkowitego usunięcia człowieka z tego procesu.
Z trzech drzwi opisanych przed chwilą ta sekcja obejmuje pierwsze dwa, widok per aplikacja i akcję w wierszu na poziomie konta, ponieważ oba otwierają ten sam mechanizm aktualizacji.
Każdy plan oferuje Quick Update. Zastosowanie go zajmuje sekundy: aktualizacja instaluje się bezpośrednio na produkcji, bez sprawdzenia zgodności i bez wykonania kopii zapasowej wcześniej.
Własny tekst interfejsu Cloudways jest uczciwy wobec tego kompromisu, ostrzegając, że może to “wiązać się z ryzykiem, jeśli aktualizacje nie są zgodne.”
Nie uruchomiłem Quick Update w tym teście, więc nie mogę z własnego doświadczenia opisać, jak wygląda na ekranie jego niepowodzenie. To realna luka w tej recenzji i traktowałbym każdą tezę o zachowaniu nieudanego Quick Update, pochodzącą ode mnie lub od kogokolwiek, kto nie wywołał takiej sytuacji, z odpowiednią ostrożnością.
Safe Update to funkcja, która uzasadnia cenę Pro, i warto przejść przez nią w całości, ponieważ proces jest bardziej złożony niż “kopiuj zapas, potem aktualizuj.”
Oto dokładnie, jak go uruchomiłem. Z tabeli Overview na poziomie konta w Integrations → Site Manager znalazłem wiersz aplikacji z oczekującymi aktualizacjami i kliknąłem trzy kropki menu Actions na końcu tego wiersza. Otworzyły się cztery opcje: WP-Admin, App Overview, Manage Updates i Manage Plan. Kliknąłem Manage Updates.
Otworzyło to modal zawierający każdą wtyczkę z oczekującą aktualizacją, cztery w moim przypadku: Breeze, Elementor, Object Cache Pro i WP Ulike, każda zaznaczona i pokazana z obecną wersją oraz wersją, do której zostanie zaktualizowana.
Poniżej listy znajdowały się dwie opcje radiowe: Quick Update i Safe Update, każda z jednowierszowym opisem kompromisu. Wybrałem Safe Update i kliknąłem Proceed.
Zamiast pojedynczego spinnera postępu, kolejny otwarty modal pokazuje etapową listę kontrolną, która aktualizuje się w czasie rzeczywistym.
Środowisko staging:
Produkcja:
Rozpocząłem uruchomienie o 6:21 pm i zakończyło się o 6:27 pm. Sześć minut dla czterech wtyczek, przez pełny cykl staging-then-production. Sam modal ustawia oczekiwanie, że zwykle “zajmuje to mniej niż minutę,” co mój przebieg przekroczył z dużym zapasem.
Ta różnica między deklarowanym czasem a rzeczywistym jest warta uwzględnienia w planowaniu, zamiast dać się nią zaskoczyć, jeśli uruchamiasz Safe Update na paczce wtyczek podczas okna serwisowego, licz minuty, nie sekundy, zwłaszcza gdy liczba wtyczek rośnie.
Komunikat sukcesu potwierdził wynik, a w chwili zakończenia karta History na poziomie konta zapisała to jako “On-Demand Successful: Plugins (4)” z linkiem do pełnych szczegółów.
To domknięcie całego cyklu, obserwowanie, jak akcja się odbywa, a potem natychmiastowe wskazanie trwałego zapisu tego faktu, jest dokładnie takim dowodem dla klienta, jakiego potrzebuje agencja, a SafeUpdates nigdy nie dawał.
Oba znajdują się w przepływie planowania, a nie na ekranie aktualizacji na żądanie, więc łatwo je przeoczyć:
Razem te dwa domyślne ustawienia decydują o tym, czy nocny, nienadzorowany przebieg aktualizacji obudzi cię z jednym oznaczonym na czerwono pluginem w kolejce, czy z całą witryną zatrzymaną w połowie aktualizacji, bo jeden niekompatybilny motyw zatrzymał cały proces. Warto je sprawdzić, zanim zaufasz harmonogramowi, który ma działać bez nadzoru.
To obejmuje pierwsze dwa drzwi. Ta sekcja obejmuje trzecie: usunięcie człowieka z tego procesu. Karta Auto Updates, dostępna z tej samej strony Site Manager na poziomie konta, to miejsce, w którym obietnica “zarządzaj wieloma witrynami tak, jakby były jedną” albo się sprawdza, albo rozpada. W moim przypadku się sprawdziła.
Oto dokładnie, jak to skonfigurowałem. Z Integrations → Site Manager kliknąłem kartę Auto Updates w górnym rzędzie.
Przy braku zaplanowanych zadań strona pokazywała pusty stan “No Auto Updates Schedule,” z jednym przyciskiem: Set Auto Update Schedule.
Kliknięcie go otworzyło kreator “Set Auto Update Schedule,” który prowadził przez następujące kroki w jednym przebiegu:
Następnie otworzył się drugi ekran, “Create Auto Update Schedule,” obejmujący:
Kliknięcie Set AutoUpdate Schedule na dole zapisało to, zastosowane do każdej aplikacji wybranej przeze mnie w kroku drugim, bez potrzeby powtarzania konfiguracji dla każdej witryny osobno.
Trzy drzwi i mechanika aktualizacji za nimi opisują sposób działania. Ta ostatnia funkcja opisuje dowód: trwały zapis tego, co się wydarzyło, oddzielony od samego procesu aktualizacji.
Oto dokładnie, jak ją włączyłem.
Z własnej strony Site Manager Overview tej aplikacji, tej samej, na którą trafiasz po subskrypcji przez Path 1, obok wskaźnika wydajności znajduje się karta oznaczona “Activity Logs are Disabled”, z krótkim opisem i jednym przyciskiem: Enable Activity Logs.
Kliknąłem go, a karta zaktualizowała się natychmiast, bez modala potwierdzającego, bez dodatkowych kroków. Sprawdzając zaraz potem tabelę Manage Applications na poziomie konta, pod Integrations → Site Manager, kolumna Activity Logs dla tej aplikacji zmieniła się już z Disabled na Enabled, bez potrzeby odświeżania strony.
Ta funkcja znajduje się za Pro i istnieje po to, by odpowiedzieć na pytanie, które każda agencja prędzej czy później usłyszy od klienta: kto co zmienił i kiedy?
Bez niej odpowiedź zwykle żyje w wtyczce logującej WordPressa zapisującej do własnej bazy danych witryny, co z czasem ją rozrasta i nie zapewnia ochrony przed manipulacją. Posiadanie tego zapisu poza samą instalacją WordPressa, w warstwie hostingu, to znacząco inny poziom zaufania dla wszystkiego, co jest skierowane do klienta.
Po omówieniu pełnego zestawu funkcji, kosztów i niedoskonałości, ostatnie pytanie brzmi po prostu, czy pasuje to do twojego konkretnego portfolio.
Najlepszym dopasowaniem jest agencja lub freelancer prowadzący kilka, a najlepiej wiele, witryn WordPress które już żyją w całości w Cloudways, gdzie zepsuta aktualizacja niesie realny koszt w postaci zaufania klienta, a nie tylko osobistej niedogodności.
Safe Update i zbiorcze planowanie istnieją właśnie po to, by rozwiązać problem, który pojawia się wtedy, gdy przestaje być rozsądne sprawdzanie każdej witryny osobno.
To częściowe dopasowanie dla każdego z mieszanym portfolio. Darmowa wtyczka Site Manager może wprowadzić zewnętrzne witryny do podstawowego monitoringu i aktualizacji, ale funkcje, które sprawiają, że natywny panel jest wart opłacenia, stagingowy Safe Update, regresja wizualna, dzienniki aktywności, pozostają poza zasięgiem, dopóki te witryny faktycznie nie trafią do Cloudways.
Jest po prostu niepotrzebny dla właściciela pojedynczej witryny. Darmowy plan technicznie by zadziałał, ale cały produkt istnieje po to, by rozwiązać problem skali portfolio, którego pojedyncza witryna nigdy nie tworzy.
Tak, site manager jest wart wdrożenia, pod jednym warunkiem: twoje witryny już działają w Cloudways. W tym zakresie Site Manager dostarcza to, co obiecuje: prawdziwy wieloaplikacyjny panel, ścieżkę Safe Update, która tworzy kopię zapasową przed dotknięciem produkcji, oraz zbiorcze planowanie, które traktuje aktualizacje jako działanie całej floty, a nie pojedynczy obowiązek po zalogowaniu.
Poza tym zakresem jest to lżejsze narzędzie z wyraźną zachętą do migracji. Najlepiej sprawdzi się u agencji konsolidującej witryny klientów w Cloudways, która potrzebuje jednego miejsca do potwierdzania, co się zmieniło i kiedy.
| Description | Expert Review |
|---|---|
| Zarządzany hosting WordPress z szybkością, bezpieczeństwem i bezproblemowymi aktu... | Read Wordpress Hosting Review |
| Elastyczny, wysokowydajny hosting w chmurze ze skalowalnymi zasobami i niezawodności... | Read Cloud Hosting Review |
| Bezpieczny i wydajny hosting poczty e-mail dostosowany do potrzeb komunikacji bizneso... | Read Email Hosting Review |
| Zoptymalizowany hosting Magento z szybkimi prędkościami i usprawnioną wydajności�... | Read Magento Hosting Review |
| Read WooCommerce hosting Review | |
| Read VPS Hosting Review |
Tak. Cloudways Site Manager to natywny dodatek, który centralizuje aktualizacje, monitorowanie wydajności i dzienniki aktywności dla aplikacji WordPress już hostowanych na Twoim koncie Cloudways. Oddzielna, bezpłatna wtyczka towarzysząca rozszerza lżejsze możliwości monitorowania i aktualizacji na witryny WordPress hostowane w dowolnym miejscu.
Nie przez natywny pulpit nawigacyjny testowany w tej recenzji — jest on ograniczony do aplikacji już hostowanych na Cloudways. Darmowa wtyczka, również o nazwie Cloudways Site Manager i współtworzona z WP Remote, może obsługiwać zewnętrzne witryny w zakresie monitorowania i aktualizacji rdzenia, wtyczek oraz motywów, choć bez klonowania stagingowego Safe Update, testów wizualnej regresji ani cache’owania na poziomie serwera.
Podstawowy plan jest darmowy i obejmuje przegląd witryny, zarządzanie użytkownikami i wtyczkami oraz Quick Updates. Pro dodaje Safe Updates, planowanie, monitorowanie wydajności i dzienniki aktywności za 3 USD miesięcznie za aplikację, a przy pięciu lub większej liczbie aplikacji cena spada do 2 USD, a obecnie można z niego korzystać bezpłatnie podczas Public Preview.
Szybka Aktualizacja wprowadza zmiany bezpośrednio do produkcji w kilka sekund, bez kopii zapasowej ani sprawdzania zgodności. Bezpieczna Aktualizacja tworzy klon stagingowy, sprawdza zgodność, aktualizuje każdy pakiet, uruchamia test regresji wizualnej i przenosi zmiany do produkcji tylko wtedy, gdy ten test zakończy się pomyślnie.
Tak. Nowe aplikacje nigdy nie są automatycznie rejestrowane, nawet gdy zostaną dodane do serwera, na którym działają już inne aplikacje Site Manager. Każda witryna wymaga własnego kroku wdrożenia, indywidualnie lub za pośrednictwem zbiorczego kreatora w sekcji Integrations.
Odpowiedz na kilka prostych pytań i znajdź idealne rozwiązanie dla siebie!
Rozpocznij wyszukiwanie hostingu
